.
.
.
1. หัวใจไม่ใช่เก้าอี้ว่าง
เขารู้สึกว่าการถูกปฏิบัติให้เป็นเพียงที่นั่งสำรอง เหมือนเก้าอี้
ที่ถูกวางทิ้งไว้ในมุมห้อง ใช้ประโยชน์ก็ต่อเมื่อไม่มีใครนั่ง คุณค่าของเราจะค่อยๆ ถูกลดลงโดยไม่รู้ตัว ทั้งที่จริงแล้วหัวใจของเราควรได้รับการดูแล ไม่ใช่ถูกหยิบใช้ชั่วครั้งชั่วคราว
2. ตัวจริงไม่ต้องรอคิว
เขาอยากให้เราจำไว้เสมอว่า ความรักที่แท้จริงไม่ต้องยืนรอคิวอยู่ท้ายแถว ไม่ต้องอ้อนวอนให้ใครหันมาเลือก เพราะคนที่รักเราจริงจะไม่ลังเลที่จะให้เราเป็นที่หนึ่งตั้งแต่ต้น
3. การรอที่ทำร้าย
เขาเคยอยู่ในบทบาทของคนที่รอด้วยความหวัง คอยให้ใครสักคนหันมาเลือก แต่ยิ่งรอนานเท่าไร หัวใจก็ยิ่งถูกทำร้ายมากขึ้น จนเรียนรู้ได้ว่า ความสัมพันธ์ที่ดีไม่ควรเกิดจากการรอเศษเวลาที่เหลือจากใคร
4. มิตรภาพไม่ใช่เศษเวลา
เขาเข้าใจว่ามิตรภาพและความรักที่แท้จริงไม่ได้ถูกสร้างขึ้น
มาจากการถูกดึงมาใช้เฉพาะตอนว่างหรือเหงา แต่ควรเป็นการได้รับเกียรติ ได้รับความสำคัญ และถูกเห็นคุณค่า
ในทุกช่วงเวลา ไม่ใช่เพียงชั่วขณะ
5. ความเหงาไม่ใช่ข้ออ้าง
เขาเคยเจอคนที่ทักมาหาเฉพาะตอนรู้สึกว่างเปล่าแล้วหายไปในวันที่มีตัวเลือกใหม่ ทำให้ตระหนักว่าการยอมเป็นตัวเลือกเพื่อลดความเหงาของใครบางคน ไม่เคยทำให้เรามีค่ามากขึ้นเลยสักครั้ง
6. คนที่ใช่ไม่เปรียบเทียบ
เขาพบว่าคนที่รักเราและเห็นค่าเราจริงๆ จะไม่วางเราไว้บนตาชั่ง ไม่เอาเราไปเปรียบกับใคร ไม่ทำให้เราต้องแข่งขันเพื่อพิสูจน์คุณค่า เพราะสำหรับเขา เราคือคำตอบที่ดีที่สุดแล้ว
7. กล้าที่จะเดินออกมา
เขาอยากบอกว่า ความกล้าที่จะเดินออกจากความสัมพันธ์
ที่เราเป็นได้แค่แผนสำรอง คือของขวัญชิ้นใหญ่ที่เรามอบให้ตัวเอง เพราะบางครั้งการเดินคนเดียว ก็อาจพาเราไปพบเจอกับคนที่เลือกเราเพียงคนเดียวโดยไม่ลังเล
8. ความรักไม่ใช่ความกลัว
เขาเคยคิดว่าการยอมอยู่ในตำแหน่งที่สองคือการรักใครสักคนอย่างเต็มที่ แต่เมื่อเวลาผ่านไปถึงได้เข้าใจว่าแท้จริงแล้วมันคือความกลัวที่จะอยู่คนเดียว ความกลัวที่บังคับให้เรายอมลดคุณค่าตัวเองลง
9. ความมั่นคงต้องสร้างจากใจจริง
เขาเรียนรู้ว่า คนที่ทำให้เรารู้สึกไม่มั่นคงควรได้รับการปล่อยวาง เพื่อเปิดพื้นที่หัวใจให้กับใครบางคนที่พร้อมมอบความมั่นใจและมั่นคงอย่างแท้จริง ความรักไม่ควรสร้างบนความกังวล แต่ควรสร้างบนความเชื่อใจ
10. ตัวจริงของตัวเอง
เขารู้แล้วว่าการยืนเป็นตัวจริงในชีวิตตัวเองสำคัญยิ่งกว่าการเป็นตัวเลือกในชีวิตใครสักคน เพราะเมื่อเราเห็นค่าของตัวเอง โลกก็จะสะท้อนคุณค่านั้นกลับมาผ่านผู้คนที่เลือกเราโดยไม่ลังเล
11. ฝากความหวังคือฝากบาดแผล
เขาเข้าใจว่าการฝากความหวังไว้กับใครที่ไม่แน่ใจในเรา
ไม่ต่างจากการยอมให้เขาสร้างบาดแผลซ้ำๆ ลงบนหัวใจเรา และไม่มีใครสมควรจะเจ็บปวดเพียงเพราะการลังเลของใคร
อีกคน
12. คนที่ไม่รู้สึกผิด
เขาอยากเตือนว่า คนที่เห็นเราเป็นแผนสำรองมักไม่เคยรู้สึกผิด เพราะพวกเขาคิดว่าเราจะยอมรับได้เสมอ และถ้าเรายังเงียบอยู่แบบนั้น เราก็จะเป็นคนที่อนุญาตให้ความไม่ยุติธรรมนั้นเกิดขึ้นซ้ำๆ
13. พื้นที่ที่ไม่ต้องร้องขอ
เขารู้ว่าความรักแท้ไม่ใช่การอ้อนวอนเพื่อให้มีที่ยืนแต่คือการที่เราได้รับพื้นที่นั้นโดยอัตโนมัติ โดยไม่ต้องร้องขอแม้แต่คำเดียว เพราะคนที่เห็นค่าเราจะมอบพื้นที่นั้นให้ด้วยความเต็มใจ
14. เวลาไม่ควรเสียไปฟรีๆ
เขาพบว่าเวลาที่ใช้ไปกับการรอคอยใครสักคนที่ไม่แน่ใจ
ในเรา คือเวลาที่ถูกใช้ไปอย่างสูญเปล่าทั้งที่จริงๆ แล้วเวลานั้นสามารถนำมาใช้พัฒนาตัวเอง และสร้างโอกาสในการพบเจอคนที่พร้อมเลือกเราอย่างแท้จริง
15. ทางเลือกไม่ใช่คำตอบ
เขาอยากฝากไว้ว่า ถ้ามีใครสักคนมองคุณเป็นเพียงทางเลือก ก็หมายความว่าเขาไม่เคยเห็นคุณเป็นคำตอบที่แท้จริงเลย และเราก็ไม่จำเป็นต้องยอมรับสถานะนั้นอีกต่อไป
16. ครึ่งใจไม่เติมเต็ม
เขารู้ว่าการอยู่กับคนที่เลือกเราอย่างครึ่งๆ กลางๆไม่เคย
ทำให้หัวใจเต็มได้จริงๆ แต่การอยู่กับคนที่เลือกเราทั้งหมดหัวใจต่างหาก ที่ทำให้เรารู้สึกถึงความรักที่แท้จริง
17. รักแท้ไม่ลังเล
เขาเข้าใจแล้วว่าความรักแท้ไม่ต้องใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ ไม่ต้องรอให้ใครมานั่งชั่งน้ำหนักตัดสินใจ แต่เกิดขึ้นทันที
เมื่อคนสองคนเห็นคุณค่าของกันและกันโดยไม่ลังเลเลย
18. เลือกที่จะเป็นตัวจริง
เขาอยากบอกเป็นข้อสุดท้ายว่า อย่ายอมลดคุณค่าตัวเอง
ลงเพื่อเป็นแผนสำรองของใคร จงเลือกที่จะเป็นตัวจริงในชีวิตของตัวเอง และเมื่อคุณมั่นคงกับคุณค่านั้น โลกก็จะพาคนที่คู่ควรกับหัวใจคุณเข้ามาเสมอ
#อย่าเป็นแผนสำรองของใคร #แรงบันดาลใจ #ความรัก
RAPSEUA.COM 
ใส่ความเห็น